کد مطلب : 61396 / تاریخ ثبت : 1397/04/25 11:18

شورای شهر؛ تایتانیک و ویولونیست ها

شورای اصلاح طلب شهر مسیر صعب العبوری را انتخاب کرده است. کرج هرگز با چنین تنشی در مدیریت شهری مواجه نبوده است و یک مکث کوچک بر رفتار اکثریت و اقلیت در شورا آنها را فاقد درایت لازم برای پیش بینی اتفاقات آتی نشان می دهد

نقل است زمانی که تایتانیک در حال غرق شدن بود و آب طبقات پایین کشتی و مسافرانش را بلعیده بود، چند موزیسین روی عرشه به ویولون زدن مشغول بودند. در این میانه نه کسی توجهی به صدای سازشان داشت و نه اصولا وسط آن هنگامه بلا نوای موسیقی خوشایند به نظر می رسد. آنها فقط می خواستند کار خودشان را بکنند چون کار دیگری بلد نبودند و آنقدر نواختند تا غرق شدند.

امروز شورای پنجم شهر کرج در سراشیبی باخت قرار دارد. این روند سقوط از روز انتخاب نصیری بعنوان اولین شهردار و صف کشی هشت و پنج شان کلید خورد و با استعفای وی نیز به اوج رسید. تغییرات در دو گروه و تبدیل شورا به ۸+۱+۴، سرپرستی احمدی نژاد و انتخاب سریزدی مرهمی بر این زخم ناسور شد. پانسمان انتخاب مدیری مانند مجید سریزدی زخم را پوشاند و امیدواری به بهبود افزون گشت.

اما عدم صدور حکم شهردار منتخب، جدال فرسایشی دو گروه برای حذف و بقای وی و سرانجام ناامیدی اکثریت و تنزل از انتخاب در سطوح درجه یک مدیریتی به  مدیر کم تجربه ای مانند احمدی نژاد که تقریبا تمام دوران کاری خود را در سمت کارشناس طی کرده است باعث عود کردن این زخم ناسور شد. سیر نزولی شورای شهر از این زمان شدت بیشتری به خود گرفت و اتحادی که انتظار می رفت در حداقلی از موارد شکل بگیرد بدل به تقابل بیشتر شد.

شورای شهر در دو گروه به صف آرایی روبروی هم پرداخته اند. گروه اول که شامل اکثریت می شوند خطای استراتژیکی مرتکب می شوند که دامنه آن می تواند آسیب های جدی وجبران ناپذیری را به خودشان،شهر و در نهایت اصلاحات بزند. آنها در نقش یک اپوزیسیون شهری علیه معادلات و مناسبات پیچیده کرج قیام کرده اند و به همین دلیل قابل احترامند، اما در عمق این قیام به ظاهر آزدی خواهانه و مردمیشان به شدت رفتاری دسپوتیسم و خودکامگی نهان دارند. آنها قصد اصلاح گری در اموری را دارند اما با همان شیوه ای که به آن معترضند و علیه اش برخواسته اند.

شاخص های گروه اکثریت چنان قابل توجه و عیانند که نمی شود منکرشان شد. آنها ادبیاتی فاخر نشات گرفته از دانش و سواد آکادمیکشان دارند و در سلامت اقتصادی چند نفرشان هیچ تردیدی نمی توان کرد. پایداری در اصول و ایستادگی در مسیری که توسط آن به قدرت رسیده اند قابل احترام است و در نهایت اقدامشان برای تغییر ساختار پدرسالارانه و مبارزه با مافیای ریشه دوانیده فساد بمثابه یک آنژیوبرای شریانهای مسدود قلبی است. اما آیا تمامی این امتیازات و تلاش ها نتیجه بخش است؟! نه! چرا نه ؟! چون برای باز کردن رگهای قلب از دستگاه مخصوص باید استفاده کرد نه از هر میله و استوانه ای. آنها هدف را درست تعریف کرده اند اما وسیله را نه!

سرنوشتشان چه می شود؟! برای گروه هشت که برخلاف ظواهر بیرونی، انشقاق عمیقی میانشان حس می شود، شهردار شدن علی ترکاشوند یک کابوس است. آنها معتقدند شورایی که بر اساس لیست سیاسی انتخاب شده است و اساس انتخاب افراد لیست مخالفت با ترکاشوند و سیاستهای مدیریتی اش بوده است نباید تا این اندازه به آرمانهایش خیانت کند و قدرت را به دست کسی برساند که آماج تند ترین انتقاداتشان بوده است.

به همین دلیل روزی که آنها در نهایت بی احتیاطی و آینده نگری و با تکیه بر قطعیت شهردار شدن احمدی نژاد، وی و مقدس زاده را معرفی کرده و آن طرف با دو گزینه استخوان دار و جدی وارد میدان شد، هیمنه و پیکره فکری گروه شان بهم ریخت. آنها از سریزدی با نمره مثلا نود به احمدی نژاد با نمره پانزده (آنهم با وجود نداشتن فوق لیسانس که از شروط احراز صلاحیت برای شهرداری کرج است) و مقدس زاده بازنشسته رسیده بودند. اما گروه مقابل ایلیات و ترکاشوندی را معرفی کرد که با تفکیک خصوصیات رفتاری-مدیریتی نمره تجربه و سابقه و تواناییشان اگر نود نباشد هشتاد است و اگر حتی  فاکتورهای مثبت و امتیازات عضویت شورایی ایلیات را هم بخواهیم منظور کنیم نمره وی به نزدیکی نمره سریزدی خواهد رسید.

اما فرض بر اینکه گروه اکثریت اتحادش پابرجا بماند و با رای آنها، احمدی نژاد برخلاف تصور و توقع عموم بتواند وزارت کشور را وادار به صدور حکمش کند که امری بعید به نظر می رسد ، چه اتفاقی خواهد افتاد؟!

از آن روز شهر شهرداری را بخود می بیند که در دوران سرپرستی تمام منویات یک گروه را در جابجایی و حذف  و عزل نیروها اعم از وابسته و غیروابسته انجام داده است! پس این به معنی اعلام جنگ به تمام کسانی است که در این میان سهمی به درست یا به غلط برای خود متصور بودند و اینک ازشان دریغ شده است. بعلاوه آنها نیروهای حذف شده از دامنه مدیریتی هم شمشیر خواهند کشید تا انتقامشان را از آقای شهردار و حامیانش بگیرند.

دوم ترکاشوند و تیمی که چه در بدنه شهرداری، چه در میان صاحب نفوذان شهری و چه در میان اهالی رسانه و مطبوعات از وی حمایت می کنند و به وی معتقدند. هزینه انتقادها، تخریب ها و حمله به شهردار اسبق قطعا باید از طرف مدیر جدید و گروه هشت باید پرداخت شود و با توجه به تجارب و سابقه این جبهه هزینه ها به نظر جدی می رسند.

گروه سوم نمایندگان مردم درمجلس شورای اسلامی است که مخالفتشان با سریزدی و اکثریت شورا، کار را به تقابلی جدی رساند. تا آنجا که حتی دورترین افراد منتسب به نماینده ها از گزند تیغ آقای سرپرست دور نماندند و وی به تصمیم خود یا به فرموده! اقدام به حذفشان کرد. نماینده هایی که صاحب نفوذ و اعتبار ملی شده اند و نشان دادند حرفشان در وزارت کشور "برو" دارد!

اما آخرین و جدی ترین تقابل شهردار فرضی (احمدی نژاد) و حامیان با نهادهای سیاسی -نظامی-مذهبی خواهد بود. خط مشی پررنگ اصلاحات در شورای شهر تنها یک بار و آنهم در اولین دوره آن دیده شد که نهایتش انحلال در شورای تهران سیاسی ترین شورای کشور بود. نهادهای فوق الذکر با تغییر رفتار مدیریت شهری قطعا مقابله به مثل خواهند کرد و چالش هایی همچون تجمعات و اعتراضات و درگیری های گوناگون عرصه مدیریت را فراخواهد گرفت. در این زمان شهردار جدید نه برای کار کردن برای شهر بلکه برای بقا دو راه بیشتر ندارد؛ یا تسلیم شود و تغییر کند یا تمام اندوخته هایش را در کوله باری بگذارد و استعفا بدهد و برود.

و این پایان غم انگیزی برای گروهی بود که علیه برخی و برای آرمانهایی بپا خواست اما نجنگید، اصلاح طلب بود اما به دلیل خام رفتاری و نداشتن چراغ راه و رفتارهایی فاقد عقلانیت سیاسی شکست خورد. گروهی که می خواست شطرنج بازی کند، اما بلد نبود یا اگر بود آنچنان گرفتار نخوت و غرور آمده بود که شانیت و شعوری برای حریفش قائل نبود! آنها ویولونیست هایی بودند که بجای آرشه چوب به دست گرفتند و صدای سازشان نه تنها مورد اقبال واقع نشد بلکه در میان اعتراضات به خاموشی گرایید.

 نصرت رحمانی می گوید:
یاران!
وقتی صدای حادثه خوابید
بر سنگ گور من بنویسید:
یک جنگجو که نجنگید
اما شکست خورد!
بابک الحاقی
.چاپ مطلب
شورای شهر کرج انتخاب شهردار کرج شهردار شورا
تعداد دفعات مشاهده شده : 285
نظر شما
عکس کد
Show another codeکد جدید