کد مطلب : 60079 / تاریخ ثبت : 1397/02/09 23:17

حل مسأله‌ی شهردار با دست‌خط ناخوانای شورای شهر؛

شهرِ معطل

چراغ شورای شهر خاموش است و هنوز فهرست گزینه‌های نهایی شهرداری مشخص نیست! این درحالی‌ست که با وضعیت معطّل شهر پس از یک دوره‌ی تنش‌زا در میان اختلافات، اعضای دور پنجم باید با عزمی جزم‌تر، نُه‌ماه سوخته‌ی کرج را رصد کرده و راه تکرار بر اشتباه ببندند...

سوت پایان کار «علی اصغر نصیری» در کرج، هم‌زمان با استعفای «محمدعلی نجفی» شهردار تهران، زده شد؛ هرچند دلایل استعفای هر یک در هاله‌ای از ابهام ماند و یکی «بیماری» را بهانه کرد و دیگری «جنگی داخلی با اعضای دور پنجم» را؛ اما آنچه در میان افکار عمومی مرتباً شنیده می‌شود، گویای دست‌هایی پشت‌پرده است که سُکان‌داران دو کلانشهر همسایه را ناچار از ترک ساختمان‌های شهرداری کرده است!

پس از استعفای پر چون و چرای شهردار تهرانی، اعضای شورای شهر طبق روالی منطقی بر اجماع روی یک عضو از لیست نامزدهای نهایی بحث و فحص دارند و بازار گمانه‌زنی هم در میان رسانه‌ها و نیز افکار عمومی داغ است؛ وضعیتی که در کرج به‌روشنی رقم نخورده و با انتخاب سرپرست شهرداری که چندان هم چنگی به دل منتقدان عملکرد شورای پنجم نزد و به‌تعبیری راضی‌کننده نبود؛ بلاتکلیفی شهر از تعلیق یکی از مهمترین وظایف شوراییان مشهود است؛ «انتخاب شهردار»!

چراغ صحن علنی شورای شهر کرج هفته‌ی گذشته خاموش بود و به گفته‌ی "عباس زارع" (عضو شورا) برخی از اعضاء، عازم سفر تبریز بوده‌اند؛ اما جز این تعطیلی، شورا در این روزها عملکرد روشنی ندارد و هنوز فهرست گزینه‌های نهایی شهرداری مخدوش است! این درحالی‌ست که با وضعیت معطّل شهر پس از یک دوره‌ی تنش‌زا در میان اختلافات شورا و شهرداری که کار را از غلتک خارج کرد؛ اعضای دور پنجم باید با همّی و عزمی جزم‌تر، این روزها کارنامه‌ی خود را زیر ذره‌بین بگیرند و نُه‌ماه سوخته‌ی شهر را با انتخابی نه‌چندان کارساز، رصد کرده و راه تکرار بر اشتباه ببندند.

اعضای شورا سوگند یاد کرده‌اند تا از حقوق شهروندان پاسداری کنند؛ شوراییانی که متعهد شدند در حفظ امانت، انجام هرچه بهتر وظایف و خدمت به مردم کوشا باشند و مقررات را در راستای وظایف و اختیارات مراعات نمایند و در همه‌ی زمینه‌ها عدالت و انصاف را در نظر داشته و مادامی که در شورای شهر عضویت دارند در رعایت صرفه‌جویی، صلاح و پیشرفت امور شهر و شهرداری اهتمام ورزند. در این بین، زنگ خطری که مدام بایستی شنیده شود، عدم خلاقیت و فروشدن در بطن روزمرّگی‌ست تا آنها به کارمندان ساعت ‌نگاه‌‌کُنی تبدیل نشوند که از این جلسه به آن جلسه سُر خورده و درنهایت هم گلیمی آبرومند از گل‌آلودیِ بسیاری از روزهایی که بر عمر شهر می‌رود، بیرون نکشند.

در گذار تاریخی که کرج را نه به جلو که در بیشتر جنبه‌ها به درجا زدن واداشت، عملکردی مبنی بر خلاقیت و ابتکار عمل در کارنامه‌ی دور چهارم شورای شهر چندان به چشم نمی‌آید. یکی از جنبه‌های رسیدن به چنین وضعیتی، زاویه‌گرفتن دو اصل تجربه و تخصص از یکدیگر بود؛ دو مقوله‌ای که در صورت انشعاب از هم، نخاع شهر را دچار آسیب کرده و درنهایت، قدرت حرکت آن را سلب می‌نماید.

امر دیگری که باید بدان پرداخت، عدم کلان‌نگری و برنامه‌محوری در چشم‌انداز عمر شورای دور گذشته بود. نگاه جزیره‌ای که در اکثر مدیران این شهر -خاصه در کابینه‌ی مدیریت شهری- هنوز هم دیده می‌شود؛ چنین نگاهی به کرج که از یکسو دربردارنده‌ی فرهنگ‌های مختلف و از سوی دیگر، چهل‌تکه‌ای در جغرافیای توجه و توزیع امکانات است؛ بی‌شک یکی از آفت‌های مزرعه‌ی سبز نشدن این شهر بوده است.

یکی دیگر از مواردی که باید بدان پرداخت، غفلت از جذب سرمایه‌گذاران در این شهر است، در حالی‌که شجره‌‌ی کرج در خاک دوره‌ی صفویان ریشه گرفته و به‌دلیل قرار گرفتن در مسیر تلاقی پنج‌استان استراتژیک، برخورداری از شرایط اقلیمی قابل توجه، وجود فرودگاه بین‌المللی پیام، دسترسی آسان به فرودگاه‌های امام خمینی، مهرآباد و آزادی، وجهه‌ای ویژه دارد اما مدیران بالادستی همواره مانعی بوده‌اند تا سرمایه‌گذاران از روی این شهر بپرند و هوای رفتن را به قرار ماندن ترجیح دهند. در شورای چهارم و تا این‌جای کارِ شورای پنجم در فعال‌سازی این حوزه، زیر خط فقر عمل کرده‌ایم تا جایی‌که عرصه‌ی سرمایه‌گذاری در کرج به طفلی می‌ماند که از شدت سوء‌تغذیه تمام دنده‌هایش را می‌شود شمرد.

درس دیگری که بی‌تردید در کارنامه‌ی شورای چهارم، نمره‌ی قبولی نگرفت و درنهایت به معدل کلی شورایی‌ها لطمه زد، فقدان نقشه‌ی راه و خرد کردن برنامه‌ها در افق‌های کوتاه‌مدت، میان و بلندمدت بود. بسیاری از عملکردهای شورای دور گذشته یا سلیقه‌ای بوده و یا تصمیمات فرمایشی و آنچه این شاگردان را در این درس تنبل جلوه داد، عدم شناخت بسیاری از آنها از جغرافیای شهر از یکسو و نیازهای آن از دیگر سو بود تا جایی‌که آرام‌ترین نوایی که از ساختمان شورای شهر شنیده می‌شد، آوای وحدت و یکپارچگی بود. شوراییان دوره‌ی پیش در هموارسازی راه مدیریت یکپارچه‌ی شهری، حرکت مثبتی انجام ندادند و... مواردی که می‌توان به این لیست اضافه کرد و عملکرد شورای پنجم را نیز در نسبت با آن روی سنجه بُرد.

کرج در موارد متعددی از جمله ترافیک، ساخت و سازهای غیرمجاز، ناهنجاری‌های اجتماعی نظیر اعتیاد و بزهکاری در مناطق حاشیه‌نشین، وفور تکدی‌گری، پروژه‌هایی مانند قطار شهری که عمر پدربزرگ‌واری دارد، کیفیت عملیات عمرانی، ساماندهی کانال‌های روباز که قربانی‌بگیران خاموش این شهر بوده‌اند، وضعیت آب‌های سطحی که در تمام فصل‌های بارش، کرج را زیر آب برده‌اند، حجم قابل‌توجهی از بافت فرسوده، آلودگی هوا و فقر امکان حمل و نقل عمومی و... ضعف دارد و نیازمند بازنگری در برنامه‌هایی‌ست که تا کنون یا وجود نداشته و یا در غیاب خلاقیت و تخصص روی کاغذ رفته‌اند. بی‌شک تنها راه گره‌گشایی از مشکلات کور شده‌ی این شهر، تدوین برنامه‌های طولی و عرضی است؛ چشم‌انداز باوری‌ای که هنوز به برآیندی در نگاه اکثریتیِ اعضای شورای پنجم نرسیده است.

دور گذشته؛ شاید بیشتر مردمی که از کنار ساختمان گرد شورای شهر می‌گذشتند، به‌صورت ناخودآگاه به دایره‌ای می‌اندیشیدند با 21شعاع که در کانون شهر و مشکلات‌اش به‌هم می‌رسند و حتی سالن نشست‌های شورا نیز با میزگرد مشهورش همین تصویر را متبادر می‌کرد؛ 21عضوی که هر کدام با دریافت قسمتی از اعتماد مردم در روز رأی‌گیری بر صندلی‌های مسؤولیت نشستند و به‌عنوان نمایندگان کرجی‌ها در صحن شورا نفسی به آسودگی کشیدند. تیرماه92 گمان می‌رفت شهر با افزایش تعداد نفرات‌اش در شورا، خط حمله و دفاع مستحکم‌تری نسبت به مشکلات‌اش خواهد داشت اما پروژه‌ی افزایش نفرات به شکست انجامید و دور پنجم، 13صندلی به اعضاء اختصاص یافت.

اما ترکیب شورای شهر چقدر توانست بر آفت روزمرگی، سمّ بپاشد؟
آنچه چارت وظایف شورای شهر را از حالتی قالبی خارج کرده و وارد فرآیندی به‌نام خلّاقیت می‌کند –خلّاقیتی که در هر دو جنبه‌ی فردی و گروهی، کاتالیزور مسلّم حل مشکلات شهر است- طرح‌های خودجوش حاصل از نگاه کلان‌محور به موضوعات شهری، داشتن چشم‌انداز در جهت توسعه‌ی اصولی و نیز دستیابی به برآیند تفکرات فردی و همگرایی در راستای اجرای ایده‌های روی کاغذ است.

کرج با داشتن 10منطقه و از دست‌دادن دو منطقه‌ی فردیس، در فراز و نشیب توزیع امکانات، همواره ید طولایی در بی‌عدالتی داشته است؛ شهری که قسمت وسیعی از مناطق پایین‌دستی‌اش نه‌تنها در فقر امکانات بلکه زیر خط محرومیت‌ها به‌سر می‌برند. اگر گشتی در محلّاتی چون حصار، کلاک، حصارک، آق‌تپه، ترک‌آباد، حسین‌آباد و... بزنیم حرفی که از اکثر ساکنین می‌شنویم، در کنار گلایه از نمایندگان مجلس، شکایت از اعضای شورای شهر است؛ اعضایی که در کارنامه‌ی روز انتخابات، بیشترین نمره را از همین مناطق محروم کسب کرده‌اند.

مناطق کم‌برخوردار، صندوق‌های سنگینی نسبت به تعداد نفرات واجد شرایط رأی داشته‌اند چرا که امید مردم به بهبود شرایط در اینگونه سکونت‌گاه‌ها آنها را به پای صندوق‌ها کشاند اما با گذشت یکسال از وعده‌های رنگارنگی که کاندیداهای شورای شهر به مردم محلِّات کم‌برخوردار داده‌اند، هنوز مشکلات بر همان پاشنه می‌چرخد و مرغ معضلات در این سکونت‌گاه‌ها با همان یک‌پای پُر گِره وجود دارد.

اکثر زیست‌بوم‌های مذکور هنوز مانند حاشیه‌نشین‌ها زندگی می‌کنند و از حداقل امکانات شهری بی‌بهره‌اند. حومه‌نشینی و همچنین زیست‌گاه‌های کم‌برخوردار در کرج یک مقوله‌ی اسفبار محسوب می‌شود که بیش از هر چیز ریشه در «سستی بنیان‌های مدیریت شهری» دارد. افزایش جمعیت روزافزون این مناطق، تنوع و گستردگی انواع جرایم، بافت شهری ابتدایی و نامنظم، محرومیت از خدمات حول محور احقاق حقوق شهروندی و فاصله‌ی طبقاتی بلاانکار از قشر متوسط، هر روز بالاشهر و پایین‌شهر را بیش از پیش در برابر هم قرار می‌دهد.

کلانشهر کرج همچنان به‌دلیل آغوش فراخ در مهاجرپذیری، شاهد رشد جمعیت در این محلّات است و کسانی را به خود می‌پذیرد که به امید یافتن کار و تأمین زندگی به این شهر مهاجرت می‌کنند و اغلب به‌موجب عدم تمکن مالی به این محلّات پناه می‌برند. در چنین شرایطی در حاشیه‌ی کرج با ساختن خانه‌های محقر و محروم از تأسیسات بهینه و استاندارد، طیّ طریق کرده و از سوی دیگر به شغل‌های کاذب روی می‌آورند؛ چرخه‌ی مسمومی که در این مناطق هنوز هم وجود دارد و در چرخ‌دنده‌های بی‌امان حرکت خود، ساکنین‌اش را زیر فشار بیشتر نسبت به گذشته، گرفته است. فقدان مدیریت شهری فراگیر و کارآمد، نظارت و کنترل‌های ناقص و سرسری، دست به‌دست گسترش حاشیه‌نشینی و زندگی به‌دور از متن شهریت داده‌اند.

اعضای شورایی که با سَردادن نغمه‌ی «امید»، مردم مناطق کم‌برخوردار را به پای صندوق‌ها کشاندند، هنوز ایده‌های خلّاق قابل اجرا نداشته‌اند. خانه‌تکانی در شورای دور پنجم، قبل از اینکه گرد روزمرّگی، «امید» را در میان بدنه‌ی جامعه خفه کند، الزامی‌ست. اعضای این دوره، زیر چتر یک "رویکرد اصلاحی" به شورای شهر راه یافتند و باید بدانند شکست آنها، روایتی از شکست اصلاح سیستم را خواهد نوشت و تاریخی که رقم می‌خورد، امکان دوباره‌ای برای تفکّر اصلاح‌جویی مهیا نخواهد ساخت!

آرزو رضایی مجاز
.چاپ مطلب
شورای شهر کرج روزمرگی شورای پنجم اصلاحات
تعداد دفعات مشاهده شده : 292
نظر شما
عکس کد
Show another codeکد جدید